همه شب با دلم کسي مي  گويد

سخت آشفته اي ز ديدارش

صبحدم با ستارگان سپيد

مي رود ,مي رود, نگهدارش

من به بوي تو رفته از دنيا

بي خبر از فريب فرداها

روي مژگان نازکم مي ريخت

چشم هاي تو چون غبار طلا

تنم از حس دست هاي تو داغ

گيسويم در تنفس تو رها

مي شکفتم ز عشق و مي گفتم

هر که دلداده شد به دلدارش

ننشيند به قصد آزارش

برود,چشم من به دنبالش

برود,عشق من نگهدارش

آه اکنون تو رفته اي و غروب

سايه مي گسترد به سينه ي راه

نرم نرمک خداي تيره ي غم

مي نهد پا به معبد نگهم

مي نويسد به روي هر ديوار

آيه هاي همه سياه سياه

پ.ن:دلم گرفته....همین

پ.ن۲:چشمای من میل به گریه داره می خواد بباره

         دل نمی دونی که چه حالی داره چه حالی داره

         غصه به جز گریه دوا نداره خدا نداره

         زندگی آآآآآآآآآای زندگی خسته ام خسته ام

         گوشه ی زندون غم دست و پا بسته ام

پ.ن۳: کمرنگی من هنوز ادامه داره

پ.ن۴:آخ دلم

سلام خدمت همه ی دوستای مهربون

امتحانای منم که تمام شد ولی خستم خیلی خیلی خیلی خسته (از نظر روحی)

باید روی روحم کار کنم تا حالش خوب بشه . از تابستون هم که باید نهایت استفاده

رو بکنم و کلی کتاب بخونم اخه تو فصل امتحانا نمیشد دق مرگ شدم

سیستمم که قاطی زده و.بیچاره حق داره از ۲۴ ساعت ۲۰ ساعت کار می کنه

من یک چهاردیواری دارم

و شب هایی.

شب هایی که سیاهند

گاه ابری و گاه مهتابی

شب هایی سیاه به امید سپیده می گذرند

و شب های مهتابی... کاش نگذرند!

شب های مهتابی با اینکه تاریکند,روشن اند

و شب های ابری با اینکه دلگیرند ,دست و دل بازند

چون در نهایت می بارند

و وقتی که می بارند ,سخاوتمندانه می بارند

برای همه ,یکسان,بدون چشمداشت و پاک...

و آن هنگام که قطره ها بر بستربام می خوابند

آرامش آن شب را به این چهاردیواری می اورند

...من یک چهاردیواری دارم...

پ.ن ۱ :آبجی ندا امیدوارم امتحاناتت رو به خوبی پشت سر بذاری با بهترین نمرات

پ.ن۲:مامانی چی شده آخه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پ.ن۳:افسون جون با یه روحیه ی شاد برگرد منم حال و روز خوبی ندارم ولی بخند تا دنیا به

روی ماهت بخنده

پ.ن۴:آبجی پریسا

پ.ن۵:ستاره بخت هیچ کس شوم نیست این ما هستیم که اسمان را بد تعبیر می کنیم(ارنست همینگوی)

پ.ن۶:اگر به خطا رفتی از برگشتن نترس(کنفوسیوس)

پ.ن۷:باید شکر گزار باشیم که خداوند هر آنچه را که از او می خواهیم به ما نمی دهد.

پ.ن۸:اگر زن نبود نوابغ جهان را که پرورش میداد؟(ناپلئون بناپارت)